RK Wageningen

Maandag, 20 januari 2020

Mw B. van Eck-Florissen (31 oktober 2015, 91 jaar)

Op 31 oktober overleed thuis in Wageningen Bertha van Eck-Florissen, ze was 91 jaar. Bertha kwam uit een groot gezin uit Druten.

Als jong meisje ging ze, zoals toen gebruikelijk was, een ‘dienstje’ doen  in een gezin. Dat betekende een baan voor dag en nacht en het verdiende de hardnodige twee gulden vijftig per week. Een tijdje hield ze dat vol, alhoewel ze heel graag weg wilde, maar dat mocht niet van thuis. Tot ze vastberaden toch overstapte op het werk van tabaksstripper. Dat beviel beter, al mocht ze nauwelijks uit het raam kijken als haar moeder voorbij wandelde. Op de steenfabriek waar haar vader werkte, leerde haar vader een aardig jong mens kennen: Kees. Hij nodigde Kees thuis uit en het werd liefde op het eerste gezicht tussen Bertha en Kees. Ze trouwden toen Bertha 24 was  en samen kregen ze 10 kinderen.

Bertha was zielsgelukkig met de kinderen, ze hield van allemaal evenveel. Kees kreeg werk in de steenfabriek van de Blauwe Kamer en daar kwamen ze te wonen. Er was nooit veel geld, maar ze waren heel gelukkig, het was echt gezellig en warm en er was altijd aandacht en piepkleine cadeautjes, die grote verassingen waren. Ook waren er diep tragische gebeurtenissen: Op 3 jarige leeftijd overleed Alex, die in een onbewaakt ogenblik in een te heet badje was gekropen. Een vreselijke gebeurtenis! Heel moeilijk te verwerken voor iedereen. Veel later op 24 jarige leeftijd overleed Leo aan Leukemie.

Het gezin verhuisde naar de Molenstraat en later naar de van Uvenweg. Geleidelijk aan gingen de kinderen het huis uit en moeder werd actief bij de vrouwenbond van het Leger des Heils, ze hield van allerlei dingen maken, van mode shows en toneel spelen. Kees kreeg, toen hij 65 was, een spierziekte, Bertha heeft hem liefdevol tot aan zijn dood verzorgd. Ook nadat hij overleden was, genoot Bertha van de kinderen en kleinkinderen, van de vakanties met hen in het buitenland. Opeens reisde ze naar plaatsen ver weg.

Op de van Uvenweg was iedereen welkom, er stond altijd een grote schaal spekkies klaar, iets lekkers voor elke bezoeker.

Het geloof was de stille kracht in Bertha’s leven, altijd bad ze voor iedereen en die laatste week hebben de kinderen bij haar gebeden. In de kerk hebben we met gebeden en gezangen afscheid van haar genomen, waarna ze begraven werd op de begraafplaats. Moge zij bij God geborgen zijn.

Wij wensen de kinderen veel sterkte met het verlies van moeder, oma en overgrootmoeder.

Copyright © 2020 RK Wageningen. Alle rechten voorbehouden.