RK Wageningen

Dinsdag, 29 september 2020

28ste zondag door het jaar B (2015)

 

Wijsheid 7:07-11
Marcus 10:17-30

Wageningen 2015

 

De eerste lezing, die u zojuist hoorde, was genomen uit het Bijbelboek Wijsheid. De auteur van dat boek laat koning Salomo vertellen en nadenken over wat in zijn jonge jaren gebeurd was. 

Salomo was nog maar net David, zijn vader, opgevolgd als koning in Israel. Hij had toen het gevoel dat hij nog te onervaren was om die geweldige taak op zich te nemen. Wie ben ik, zo vroeg ook hij zich af, dat ik dit doen mag? In die periode van angstige onzekerheid besloot hij naar Gibeon te gaan om daar te bidden. (1 Koningen 3:1-15). 

Omdat de tempel van Jeruzalem nog niet gebouwd was, stond er in Gibeon een voorlopig heiligdom. Volgens de gewoonte van die tijd bracht hij daar runderen naar toe om die aan God op te dragen als een smeekoffer aan het begin van zijn regering. Die avond bleef hij in het heiligdom overnachten. Dat werd in heel het Midden- Oosten gedaan in de hoop die nacht van de Godheid in de tempel een belangrijke, voorspellende droom te mogen ontvangen. 

En inderdaad verscheen hem die nacht in een droom de Eeuwige. Vraag maar wat je wilt, zei Hij. Ik zal het je geven! 

Hier zouden we even stil moeten staan. Wat zou jij vragen als je slechts één wens mocht uiten? Een grote prijs in de loterij? Een lang leven? Goede gezondheid? Die droombaan? Of zou je iets voor iemand anders vragen, vrede in Syrië bijvoorbeeld? Of is zoiets nog niet eens bij je opgekomen? Hoe lang zijn we nu al aan het dubben om een verantwoorde keus te maken? 

Koning Salomo aarzelde geen ogenblik: hij vroeg om Wijsheid. Geef mij inzicht, zodat ik de mensen van mijn koninkrijk goed van dienst kan zijn, zo bad hij. Aan zijn eigen geluk, zijn eigen welzijn dacht hij geen ogenblik. Dat kwam zelfs niet bij hem op! Zijn hele wezen stond op dat moment uitsluitend gericht op de ander.
Die zelfvergetenheid van Salomo ontroerde de Eeuwige, bijna tot tranen toe. Omdat je dáárom gevraagd hebt, stamelde God – geprezen zijn Hij – daarom schenk ik je bovendien ook nog alle goede dingen, waar je níét om hebt gebeden. 

Goed beschouwd was de vraag-van-Salomo zelf al: Wijsheid, Goddelijke Wijsheid. Al ons andere verlangen naar wat dan ook, - is volgens diezelfde Salomo – jagen naar lucht en wind. IJdelheid der ijdelheden, zal later in zijn naam geschreven worden.     

 

De liturgie van vandaag contrasteert die edelmoedigheid van Salomo met de zelfgenoegzame arrogantie van een rijke jongeman. Marcus moet in zijn leven nogal wat rijke mensen goed hebben geobserveerd: hoe zij vaak in al hun doen en laten, uitstralen: ik ben welgesteld, ik zet de hele wereld naar mijn hand. Zó althans karakteriseert hij in zijn evangelie deze rijke mijnheer. 

De man komt haastig aanlopen, bij wijze van spreken tussen twee vergaderingen in, zijn aktetas nog onder de arm. Hij knielt voor Jezus neer. (Want hij weet natuurlijk wel hoe het hoort!) Vermoedelijk met een gezicht van: eigenlijk heb ik hier geen tijd voor. Maar, eerwaarde, kunt u mij even zeggen hoe ik het ook nog het eeuwig leven kan verwerven? 

Geen wonder dat Jezus heel koeltjes en afstandelijk reageert. Je kent toch de tien geboden… niet? Nou dan! Ja, maar, antwoordt hij kleintjes. Het is alsof er iets in hem veranderd is, door koude houding van Jezus. Ja, maar, dat heb ik heel mijn leven trachten te doen… Hij zegt het blijkbaar zonder poeha. In zijn stem klinkt iets wanhopigs… Met uw antwoord kom ik echt niet verder…Jezus kijkt hem aan, krijgt hem lief. Die ogen van Jezus! Die liefdevolle blik…! een meditatie waard. 

In het licht van de edelmoedigheid van Salomo versta ik wat Jezus verder zegt zó: Je rijkdom, díé zit jou in de weg. Je bent geen vrij mens meer. Dat geld, die centen, dát verduistert jouw blik. Jij kunt je naasten niet meer zien als jouw gelijken. Je kunt niet meer voelen, wat zij voelen. Wat zij meemaken is jou volkomen vreemd. Ik zie daarom maar één oplossing voor jou, lijkt Jezus te zeggen, doe dat geld eens radicaal weg. 

 

Preekt Jezus hier de armoede? Verheerlijkt hij het gebrek? Het gebrek aan alles wat je nodig hebt om menswaardig te leven? Mij dunkt van niet. Armoede moet immers juist bestreden worden door broederlijk en zusterlijk te delen. Maar wat is dan het onderricht van dit narratief, wat wordt hier dan van ons gevraagd? 

De vraag is: Wat staat er in jouw leven tussen jou en de Eeuwige? Wat verduistert jouw blik, zo zeer dat je de naaste niet langer als jouw gelijke kunt zien. Ken u zelf!, is een klassieke uitspraak in het geestelijke leven. Een slogan om te onthouden! 

 Is – wat jou in de weg zit - inderdaad geld? Of is het seks, of een opgeblazen IK, of zucht naar macht, of  de mentaliteit van mijn-wil-is-wet? 

Het antwoord op deze allesbeslissende vraag komt uitsluitend voort uit Wijsheid; Het wordt je door God in Wijsheid gegeven. Je mag nog zo geleerd zijn, maar als je jezelf niet kent, is al je weten lucht: ijdelheid en nog eens ijdelheid. 

De liturgie van vandaag nodigt ons uit om voortdurend te bidden om díe wijsheid, die ook Salomo bezielde. De Wijsheid om je eigen zwakke plek te zien en om de naaste kunnen ervaren als het centrum van je bestaan.

Secretariaat

Bergstraat 17
6701 AB Wageningen
0317 - 747111
Email 

 

Bereikbaarheid
Ma t/m vr van 10:00 – 12:00
In spoedgevallen:
06 - 16 77 77 05 (24 uur /7 d)

ICC (English)

Parochieblad

Copyright © 2020 RK Wageningen. Alle rechten voorbehouden.