RK Wageningen

Zaterdag, 25 november 2017

Cadeau! - Bijeenkomst met de Fakkels op 8 oktober 2017 (Genesis 1,1 – 2,4)

In deze bijeenkomst stond de schepping centraal: een cadeau van God waarmee we met zorg om dienen te gaan, en dat we in goede staat aan de volgende generaties door moeten geven. Ook hebben we het gehad over welke boodschap we uit het scheppingsverhaal kunnen halen.

Aan het begin van de bijeenkomst hebben we de kinderen gevraagd wat zij weten van het ontstaan van het heelal en de aarde. Sommige kinderen wisten vaag iets te vertellen over een oerknal, of over moleculen en bacteriën die zich vermeerderden en langzaam veranderden, en uiteindelijk ontstonden er dieren en planten en mensen. Ook noemden ze elementen uit het scheppingsverhaal  en het verhaal van Adam en Eva uit de Bijbel. Daarna hebben we het Bijbelverhaal uit Het Licht op ons Pad ( naar Genesis 1,1 – 2,4) gelezen. Na het lezen hiervan was de vraag onder andere: Is de wereld werkelijk zo ontstaan als in dit verhaal wordt verteld? Iemand opperde dat mensen heel lang geleden nog niet konden schrijven, alleen maar vertellen. Later is het pas opgeschreven, en toen waren ze al een deel van het verhaal vergeten. “Ja, maar toen de oerknal was, toen was er niemand bij, dus kon niemand het doorvertellen,” zei een ander. Volgens weer een ander was het hele scheppingsverhaal onzin. We herinnerden de kinderen eraan dat dingen die in verhalen voorkomen niet precies zo gebeurd, of niet helemaal echt hoeven te zijn. Er zijn veel verhalen waarin het om de boodschap gaat, en niet zozeer om de feiten. Het scheppingsverhaal wil ons vertellen dat alles van God komt, maar niet hoe alles precies is ontstaan. In het verhaal worden de aarde met daarop de planten en de dieren aan ons gegeven. De schepping is te zien als een cadeau van God aan ons. En we hebben de opdracht dat cadeau goed te beheren, want het is ook bestemd voor de mensen die na ons komen. Om dit cadeau van God aan ons te symboliseren hadden we een mooi ingepakte en met lint versierde doos op tafel gezet. De kinderen mochten dit cadeau uitpakken. Er zaten allemaal foto’s in van de wereld om ons heen. Foto’s van mooie landschappen, indrukwekkende dieren, lieve dieren, fleurige bloemen, maar ook van de plastic soep, van met olie besmeurde kusten en dieren, van luchtvervuiling, van massale kap van het tropisch regenwoud, van massaslachtingen van haaien en gorilla’s, enzovoort. Behoorde echt alles op deze foto’s bij het cadeau van God? Had de mens daar niet iets aan veranderd, iets dat niet Gods bedoeling is? De kinderen hadden heel goed in de gaten dat veel dingen niet Gods bedoeling zijn geweest. Zo kwamen we op de vrije wil of keuzevrijheid van mensen, die God voor ons gewild heeft. Was het misschien niet beter geweest als God ons niet die keuzevrijheid had gegeven? Was de aarde dan mooier geweest? Volgens een deel van de kinderen wel! Een interessante kwestie om thuis eens verder over na te denken en te praten.

De foto’s met dingen erop waarvan we vonden dat we die door moesten geven aan de generaties die na ons komen hebben we weer in de doos gestopt, en die doos hebben we opnieuw netjes in pakpapier ingepakt. Tot slot hebben we de bijeenkomst afgesloten met een gebed waarin we God dankten voor de planten en de dieren en de hele verdere schepping.

Copyright © 2017 RK Wageningen. Alle rechten voorbehouden.