RK Wageningen

Zondag, 25 juni 2017

Bijeenkomst met de Lampionnen op 13 november 2016

Op  13 november, de dag na de aankomst van Sint Nicolaas in Nederland, hebben we met de Lampionnen de goedheiligman en zijn daden eens onder de loep genomen. Na het openingsgebed en het openingslied vertelden we elkaar de laatste nieuwtjes over Sinterklaas. Hij was de dag ervoor toch nog aangekomen in de haven, en dat was bijzonder, want de pakjesboot was eerder die week vastgelopen op een zandbank. En jammer genoeg zijn dit jaar Pietje Paniek en de Hoofdpiet er niet bij. Pietje Paniek moet wegens ziekte in Spanje blijven, en de Hoofdpiet moet op hem passen, wisten de kinderen te vertellen. Gelukkig maar, want Pietje Paniek zou in paniek van de vastgelopen pakjesboot zijn gesprongen, en dan was hij dood geweest in plaats van ziek.

Er was ook nog een heel oud verhaal over Sint Nicolaas, uit de tijd dat hij nog niet zo bekend was, toen hij nog geen pieten, geen wit paard, geen staf en mijter en geen pakjesboot had. Toen maakte hij in een dorp, waar droogte en hongersnood heerste, de mensen blij door voor elke voordeur een roggekorrel neer  te leggen. De vreemdeling Nicolaas verdween daarna even plotseling als hij was gekomen. De volgende morgen waren alle roggekorrels uitgegroeid tot prachtige roggeplanten, ondanks de aanhoudende droogte. De mensen konden weer eten. Ze bedankten de verdwenen Nicolaas luidkeels voor het wonder dat hij voor hen had gedaan. En ze bedankten ook God, omdat Hij Nicolaas weer had geholpen om het wonder te doen.

Sint Nicolaas geeft veel weg en doet veel goede dingen voor mensen, omdat hij weet dat God graag wil dat wij goed voor elkaar zijn. Sint Nicolaas heeft daarin een goed voorbeeld gegeven, en hij deed al zoveel goede dingen dat hij nu een heilige wordt genoemd. Wij, grote mensen en kinderen, kunnen zijn voorbeeld volgen. De Lampionnen hebben dat meteen maar geoefend in deze bijeenkomst. Eerst deden we een geheugenspel met allerlei voorwerpen waarvan er telkens eentje stiekem werd weggehaald. De kinderen moesten raden welk voorwerp er nu mistte. Daarna gingen we eens kijken wie  nu bepaalde voorwerpen mistte. Er waren pleisters bij. Zou je daar misschien de gewonde knuffelbeer mee kunnen helpen? Ook was er  een broekpakje bij. Daar hebben we de volledig naakte pop blij mee gemaakt. De paddenstoel heeft één van de kinderen afgestaan aan de dakloze kabouter, en de pot honing was voor een hongerig beertje met een groeiachterstand. Zo waren er nog meer behoeftige poppen en dieren die elk precies datgene kregen wat ze nodig hadden.

Tot slot kregen de kinderen ook een pakje van Sint Nicolaas. Na het afsluitende gebed was het tijd om te spelen, te knutselen en te kleuren, terwijl de ouders zich door de pastoor lieten bijspijkeren op het gebied van heiligen. We weten nu hoe iemand heilig kan worden verklaard, en wat heiligen voor ons kunnen betekenen. Nu nog even hun voorbeeld volgen…… .

Copyright © 2017 RK Wageningen. Alle rechten voorbehouden.