RK Wageningen

Donderdag, 30 maart 2017

Vogelpreek

Franciscus wordt vaak afgebeeld met dieren om zich heen. En vooral de vogels zijn daarbij erg populair. Hij staat natuurlijk bekend als dierenvreind. Zijn feestdag (4 oktober) is sinds jaar en dag Werelddierendag. De vogels hadden een eigen plekje in het hart van deze Troubadour van God. En dat wordt duidelijk in de vogelpreek.

 

Hoe Franciscus tot de vogels preekte en hem dat grote vreugde schonk

Op een dag was Franciscus met een groep broeders
op tocht door het dal van Spoleto.
Ze kwamen in de buurt van Bevagna.
En daar zagen ze op een plek
een grote menigte vogels van allerlei pluimage bijeen;
duiven, kraaien, kauwen,
maar ook zangvogels met een heerlijk lied in de keel.
Franciscus werd altijd opgetogen als hij vogels zag of hoorde.
Voor hem waren ze boodschappers van God.
Als hij een leeuwerik op zag vliegen die zijn lied ten beste ging geven,
kwam het hem voor alsof het zijn ziel was die daar boven het korenveld
de lof zong van de Schepper.
De kraai was voor hem ook een grote vriend
omdat die met zijn gekras hem wakker hield
zodat hij niet wegsufte in het gebed.
Zo had iedere vogel voor hem een diepe betekenis.


De vogelpreek, Giotto

Toen Franciscus die vogels daar bij Bevagna samen zag,
was het net of ze op hem stonden te wachten.
Hij stapte op hen af en groette hen op de manier waarop hij altijd groette:
‘de Heer geve jullie vrede’.
Tegelijk vroeg hij zich verbaasd af,
waarom de vogels niet wegvlogen, zoals ze anders altijd doen.

Een grote vreugde welde in hem op
en vriendelijk vroeg hij hun om
naar het woord van God te luisteren.
Daarna sprak hij hen een tijdje toe
en eindigde met de woorden:
"Mijn broeders en zusters, vogels,
jullie brengen grote lof aan jullie Schepper
en jullie zullen Hem altijd van harte beminnen.
Hij is het immers, die jullie veren gaf om je te kleden
en vleugels om te vliegen
en alles wat jullie nodig hebben.
Onder de schepselen gaf Hij jullie een ereplaats
en wees jullie de vrije, zuivere lucht als verblijfplaats aan.
Zaaien doen jullie niet, evenmin als maaien.
Maar dat is ook niet nodig.
Want zonder dat jullie er iets voor hoeven te doen
beschermt Hij jullie en regelt Hij alles voor jullie."

Toen begonnen die vogels
- het verhaal heb ik van hemzelf en de broeders, die bij hem waren –
op wonderlijke manier op hun eigen wijze hun vreugde te uiten:
ze rekten hun halzen, strekten hun vleugels uit,
openden hun bek en keken naar hem.
Hij wandelde daarna wat tussen hen rond,
terwijl hij met zijn habijt langs hun kopjes en lijfjes streek.

Tenslotte zegende hij hen,
maakte het kruisteken
en gaf ze verlof om weg te vliegen.

Vol vreugde ging Franciscus met zijn gezelschap verder en dankte God.
Maar Franciscus vond ook dat hij tekort geschoten was.
Vroeger immers had hij nooit voor vogels gepreekt,
terwijl nu bleek, met hoe grote eerbied
ze luisterden naar het woord van God.
Vanaf die dag spoorde hij vol ijver alle levende wezens aan,
of ze nu in de lucht, op aarde of in het water leefden,
of ze nu zintuigen hadden of niet,
vol vreugde hun Schepper te beminnen en Zijn lof te verkondigen.

Naar 1 Celano 58, bewerkt door Guy Dilweg

 


De vogelpreek, Anthony Falbo

 

 

Copyright © 2017 RK Wageningen. Alle rechten voorbehouden.